Gymnastics

"Let's build your own Dreams Together"

Gymnastics
Dianne Durham, Barrier-Breaking Gymnast, Dies at 52
By admin | | 0 Comments |

Dianne Durham, the first Black woman to win the U.S.A. Gymnastics national championship, who was later denied a shot at the Olympics by an ill-timed injury, died on Feb. 4 in Chicago. She was 52.Her sister, Alice Durham Woods, confirmed the death, at Swedish Hospital on the North Side, attributing it to an unspecified “brief illness.”After winning the junior national champion in 1981 and 1982, Durham was considered among the best female vaulters in the world when she entered the 1983 senior championship.She was known for rocketing her tiny frame — 4-foot-7 and 100 pounds at 15 years old — high into the air off a vaulting horse. Commentators also extolled her grace, as showcased by her balletic floor exercise in the 1983 championship.On the uneven bars during that competition, she knocked her left foot against a bar, prompting a CBS Sports reporter to ask her whether the injury would hamper her in the events to come. “I’ll be having too much fun,” she answered.As she went on to flip and spin her way to a dominant victory, a sportscaster announced, “It is Dianne Durham day.”Durham became the top-ranked female gymnast in the country and a front-runner for the 1984 Los Angeles Summer Olympics. Ebony magazine ran a glowing profile of her a few months after her win, noting that she had “a chance at not only becoming the first Black woman to make the Olympics gymnastic team, but the first Black to win a gold medal in the sport that has been dominated by Whites since it became an Olympic sport in 1896.”“Comaneci is history,” the magazine said about the Romanian Nadia Comaneci, then the sport’s most famous athlete and a former pupil of Durham’s coach, Bela Karolyi. “It’s Dianne Durham’s turn for the spotlight.”That dream crashed when, after a series of other injuries, Durham landed awkwardly during her vault in the 1984 Olympic trials and severely sprained an ankle. She still managed a score of 9.1 in the event, good enough to keep her in the running for the Olympics, but she was struggling to walk and withdrew from the rest of the competition.The Washington Post calculated that she was .24 points shy of the final spot on the Olympic team. Durham said later that if the stakes had been clear to her, she would not have withdrawn from the trials and instead pushed through the pain. She added that the selection committee’s decision not to include her was never fully explained to her.“This is a pretty big injustice to not have Durham on the Olympic team,” Karolyi told The Post. “The team needs her, the country needs her.”A training partner of Durham’s, Mary Lou Retton, went on that year to become the first American to win an Olympic gold medal in gymnastics and a “folk heroine,” as The Times wrote in 1984.But a profile of Durham on the ESPN website last year showed that many in gymnastics thought she had made her own lasting mark on the sport by proving that young Black women could reach its pinnacle.“The young Black gymnasts could look up to her,” Luci Collins, a Black gymnast a generation older, told ESPN. “They could see her and relate.”The lineage of female African-American gymnasts extending from Durham includes Betty Okino and Dominique Dawes, the first Black women to win Olympic gymnastic medals, in 1992; Gabby Douglas, the first Black Olympic champion in the all-around event; and the sport’s current star, Simone Biles.In a speech she gave while being inducted into a U.S. gymnastics regional hall of fame in 2017, Durham said her 1983 victory had “showcased to the entire country that a little Black girl from Gary, Indiana, could be the best gymnast in the country.”Dianne Patrice Durham was born in Gary on June 17, 1968. Her father, Ural, worked at Midwest Steel in labor relations, and her mother, Calvinita (Carter) Durham, taught elementary school.Dianne took up gymnastics at age 3 and before long started winning competitions. After claiming the 1981 junior championship at 13, she moved to Houston to train with Karolyi. Her mother soon quit her job and moved there as well.Durham retired from competition soon after the 1984 Olympic trials. In the early 1990s she was the assistant women’s gymnastics coach at the University of Illinois at Chicago. She found work doing choreographed gymnastic and dance routines and appeared in the closing ceremony of the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Spain. She also performed at a theme park in Osaka, Japan.From 1996 to 2013, Durham ran her own gym, Skyline Gymnastics, on Chicago’s North Side. Some gymnasts she had trained won state and regional competitions. She also served as a judge at gymnastics events, including the national championship.She married Tom Drahozal, a school administrator and a girls’ basketball coach, in 1994. In addition to her sister, her husband and father survive her.Reflecting on her 1983 championship victory in her hall of fame speech, Durham gave much credit to her family and friends. Relatives had chipped in to help pay for her training in Houston as a young teenager. For the competition in Chicago, buses drove in from Gary carrying hundreds of supporters, members of Trinity Missionary Baptist Church, where a great-grandfather of Durham’s was one of the earliest deacons in the 1920s.At the meet, they held up a banner that read “We Love Dianne” and wore T-shirts with her name inscribed around a heart.“That support helped give me the extra edge I needed to win,” she said.
คาสิโน มาเก๊า คาสิโน ปอยเปต ออนไลน์ คาสิโน UFABET คาสิโน 66 คาสิโน66
She’s the Dancing Force Behind Nia Dennis’s Viral Gymnastics Routines
By admin | | 0 Comments |

ทีมยิมนาสติกของ Bruins ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียลอสแองเจลิสมีอาวุธลับมากกว่าหนึ่งชนิด ใช่มี Niya Dennis ซึ่งมีกิจวัตรประจำวันการเฉลิมฉลองวัฒนธรรมผิวดำที่อึกทึกและทรงพลังได้แพร่ระบาดเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แต่ทีมยังมีดาวรุ่งอีกคนหนึ่งนั่นคือนักออกแบบท่าเต้น Bijoya Das.BJ ที่เธอเป็นที่รู้จักเคยเป็นผู้ช่วยโค้ชของอาสาสมัคร Bruins มาตั้งแต่ปี 2019 อดีตนักยิมนาสติกเธอมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับการเต้น นักเต้นเชิงพาณิชย์และนักออกแบบท่าเต้นที่อาศัยอยู่ในลอสแองเจลิสตั้งแต่ปี 2550 เธอได้แสดงร่วมกับ Beyonce, Pink, Usher, Avril Lavigne และคนอื่น ๆ แต่เธอก็ชอบเมื่อการเต้นรำผสมผสานกับอย่างอื่นเช่นมวยปล้ำการออกแบบท่าเต้นของเธอถูกนำเสนอในซีซันที่สองของ "Glow" - และโดยเฉพาะอย่างยิ่งยิมนาสติกซึ่งการเต้นรำเป็นส่วนหนึ่งของคะแนนของนักกีฬาซึ่งรวมถึงการแสดงด้วย เทคนิคและองค์ประกอบ ในระดับเพื่อนร่วมงานการเต้นรำเป็นองค์ประกอบที่สำคัญ: นี่คือสิ่งที่ถักเป็นกิจวัตรเข้าด้วยกันและช่วยให้บุคลิกของนักกายกรรมส่องสว่างบนเสื่อ ดังที่ Das อธิบายองค์ประกอบการเต้นเป็นเรื่องส่วนตัวและมักจะไม่ใช่พื้นที่ที่มีการหักเงินจำนวนมาก แต่มันสำคัญ ที่ UCLA เธอยังคงประเพณีการเต้นที่แข็งแกร่งตามรอยอดีตหัวหน้าโค้ชของ Bruins Valorie Kondos Field ผู้ซึ่ง Das กล่าวว่า“ เข้าสู่ UCLA ในฐานะนักเต้นบัลเล่ต์และนักออกแบบท่าเต้นโดยไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับยิมนาสติก เธอเต้นเป็นทีมเหมือนกับที่ Das กำลังทำอยู่ในตอนนี้ด้วยกิจวัตรที่น่าสนใจของเธอรวมถึงการแสดงไวรัลสองครั้งของเดนนิส ครั้งแรกในฤดูกาลที่แล้วถูกกำหนดให้เป็นส่วนผสมของบียอนเซ่ ปีนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการ Black Lives Matter และการประท้วงเมื่อฤดูร้อนปีที่แล้ว ได้แก่ Kendrick Lamar's Humble; "ส่งภาษาดัตช์" ให้มิสซี่เอลเลียต; และโมนิกานำแสดงโดย "Everytime tha Beat Drop" ของ Dem Franchize Boyz ซึ่งกลายเป็น TikTok ที่ชื่นชอบของเดนนิส ในช่วง 90 วินาทีบนพื้นเดนนิสว่ายน้ำผ่านการหกล้มซึ่งน่าประทับใจยิ่งกว่าเพราะในเดือนมิถุนายนเขาได้รับการผ่าตัดไหล่ - เต้นตลอดเวลา เธอเริ่มต้นด้วยการจดบันทึกอย่างจริงจังยกเข่าชูกำปั้นขึ้นไปในอากาศและลุกขึ้นทักทาย Wakanda ตลอดไป "จากนั้นเธอก็เข้าชม Nae Nae และ Woah เล็กน้อย" Das กล่าวโดยอ้างถึงการเคลื่อนไหวของ TikTok “ นี่คือฮิปฮอปสัญลักษณ์แห่งยุคปัจจุบัน เธอชอบเต้นแบบนั้นเราเลยคิดว่ามันน่าจะสนุกดี “ เมื่อปีที่แล้วเดนนิสได้รับความสนใจอย่างมากในการผสมผสานการเต้นและยิมนาสติก กิจวัตรที่ปราศจากปัญหานั้นรวมถึงช่วงเวลาของการเต้นรำ TikTok ตลอดจนขั้นตอนบางอย่างซึ่งเป็นประเพณีที่โดดเด่นที่พบได้ในกลุ่มคนผิวดำและสังคม เขาได้รับแรงบันดาลใจจากพ่อของเดนนิสซึ่งช่วยเหลือโดยการส่งบทเรียน ช่วงเวลาที่น่ายินดีที่สุดเกิดขึ้นเมื่อ Das สวมบทบาทเป็นจี้เผชิญหน้ากับเดนนิสและเต้นรำกับเธอ พวกเขาเพิ่งเปลี่ยนเวลาที่เดนนิสจะออกจากเส้นทางที่ล้มลงและเธอก็กังวลที่จะพลาดมันไป "เราทำกิจวัตรอยู่แล้ว" Das กล่าว "ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนทุกเกมของฤดูกาลฉันจะอยู่ที่นั่นและทำกับเธอ มันเหมือนของเราตอนนี้ “ เดนนิสซึ่งกล่าวว่าเขาพบว่าการเคลื่อนไหวเป็นรูปแบบหนึ่งของเสรีภาพได้รับแรงบันดาลใจจากดาส “ ฉันพยายามจะเป็นเหมือนเธอฉันพยายามจะทำตัวเหมือนเธอ” เธอกล่าวในการให้สัมภาษณ์ “ เธอรู้วิธีการออกแบบท่าเต้นของทุกคนแน่นอน มันยากมากที่จะทำ ทุกคนไม่สามารถเต้นได้เหมือนกัน ไม่ใช่ทุกคนที่เต้นได้จริงๆรู้มั้ย? “ การแสดงของเดนนิสไม่ใช่ไวรัสของนักกีฬายูซีแอลเอเพียงอย่างเดียว ในปี 2559 โซฟีนาเดเจซุส ในปี 2019 Katelin Ohashi นี่คือทีมของคน มองหา Margzetta Frazier ซึ่งเป็นนักเต้นยิมนาสติกที่น่าทึ่งอีกคนซึ่งจะเปิดตัวโปรแกรมกิจวัตรประจำวันใหม่ในไม่ช้าและ Chae Campbell ผู้มีความสมดุลยอดเยี่ยมและเป็นเพียงน้องใหม่ Das ภูมิใจในตัวพวกเขาทั้งหมด เธอเริ่มยิมนาสติกตั้งแต่อายุ 6 ขวบและเรียนต่อชั้นปีที่ 2 ที่วิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยวอชิงตันเมื่อน้ำตาของอคิลลิสบีบให้เธอหยุด “ มันเป็นการสิ้นสุดอาชีพของฉันอย่างกะทันหันซึ่งฉันไม่ต้องการอย่างแน่นอน” เธอกล่าว หลังจากฟื้นตัวเธอบอกตัวเองว่าถ้าเธอไม่สามารถเป็นนักกายกรรมได้เธอจะเป็นนักเต้นซึ่งเป็นสิ่งที่เธอรักมาตลอด “ ฉันเริ่มเรียนเต้นที่ซีแอตเทิลและฉันก็ตกหลุมรักฮิปฮอปจริงๆ” เธอกล่าว “ ฉันเอาแจ๊สฟังค์ด้วย มันสนุกมากสำหรับฉันที่ได้พบกับความสุขในบางสิ่ง "และเธอยังคงพบกับความสุขในการเต้นรำแม้ในช่วงที่มีการระบาด Dass ผู้สร้างการเคลื่อนไหวให้กับวิดีโอใหม่ของ Sam Feldt-Kesha สำหรับการทำงานร่วมกัน "Stronger" - เกี่ยวกับการค้นหาความแข็งแกร่งในช่วงเวลาที่ยากลำบากและรวมถึงลำดับของการต่อสู้ - ยังออกแบบวิดีโอแนะนำตัวของ Bruins ในฤดูกาลนี้อีกด้วยการเฉลิมฉลองยิมนาสติกและการเต้นรำอีกรายการหนึ่งที่ Das พูดถึง เกี่ยวกับแนวทางของเธอกับบรูอินส์อาชีพการค้าของเธอส่งผลต่อการออกแบบท่าเต้นของเธออย่างไรและเดนนิสผู้โลดโผนซึ่งยังไม่ได้ตัดสินใจที่จะฝึกซ้อมสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก สิ่งต่อไปนี้คือข้อความที่ตัดตอนมาจากการสนทนานี้ คุณต้องการเปลี่ยนยิมนาสติกหรือไม่? ฉันมักจะคิดถึงเรื่องนี้: ฉันจะเปลี่ยนนักกีฬาทุกคนให้ดีขึ้นได้อย่างไรและฉันจะเปลี่ยนโปรแกรมให้ดีขึ้นได้อย่างไร แต่เมื่อฉันเห็นว่ากิจวัตรประจำวันของ Niya ส่งผลกระทบต่อผู้คนอย่างไรฉันก็ตระหนักว่าอาจมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าสำหรับฉันสำหรับทั้งหมดนี้และมันก็เกินกว่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีและการเคลื่อนไหวที่ยอดเยี่ยม สิ่งนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ผู้คนบรรลุศักยภาพสูงสุดหรือไล่ตามความฝันหรือลองทำสิ่งที่พวกเขาคิดว่าทำไม่ได้เพราะสีผิวหรือไม่เข้ากับรูปร่าง คุณทำงานกับนักยิมนาสติกได้อย่างไร? พวกเขาทั้งหมดมีปีที่ยากลำบากมาก ฉันแค่อยากให้กิจวัตรทำให้พวกเขามีความสุขและทำให้พวกเขามีความสุข ในปีนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการชื่นชอบผู้คนหรือทำในสิ่งที่ผู้พิพากษาหรือนักวิจารณ์ยิมนาสติกต้องการ มันเป็นข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่จะทำให้คุณรู้สึกดีในฐานะนักกีฬา? ในทีมของเราเราทำสตูดิโอในวันจันทร์ซึ่งฉันจะสอนชั้นเรียนเต้นรำ การฝึกเต้นบางประเภทช่วยให้พวกเขาประสานงานและทรงตัวและทำงานได้ทั้งขา ฉันรู้สึกเหมือนว่า Niya ได้ฝึกฝนเรื่องนี้อย่างจริงจัง ฉันคิดว่าปีที่แล้วเธอเป็นตัวละครมากกว่านี้ มันใช้งานได้และเป็นที่น่าจับตามอง ปีนี้ฉันรู้สึกว่าเธอเล่นเป็นตัวของตัวเองสิ่งที่อยู่บนพื้นคือชีวิตของเธอเป็นอย่างไร ประสบการณ์การเต้นเชิงพาณิชย์ของคุณเป็นอย่างไรในยิมนาสติก? สิ่งหนึ่งที่ฉันให้ความสำคัญมากคือดนตรีและเวลา เราไม่เพียงแค่ตีโพสท่าเต้นและเคลื่อนไหวไปตามเพลงอย่างไร้จุดหมาย อันที่จริงเราเน้นสำเนียงและจังหวะและฉันต้องการให้เวลาดูดี ฉันอยู่กับพวกเขามากมายสำหรับสิ่งนั้น ชื่อของคุณทำให้ฉันสับสน คุณเป็นอาสาสมัครจริงหรือ? มีกฎที่แตกต่างกันมากมายในซีเอ และกฎข้อหนึ่งในกีฬายิมนาสติกคือคุณมีสิทธิ์ที่จะมีโค้ชที่ได้รับค่าจ้างเพียงสามคนในทีม หลายครั้งที่โค้ชอาสาจบลงด้วยการเป็นนักออกแบบท่าเต้น นี่มันผิดมาก! คุณรู้ว่านักเต้นเป็นอย่างไร: คุณแค่ทำตามหัวใจของคุณเพราะคุณชอบที่จะทำมันและจากนั้นคุณก็ตัดสินใจทางธุรกิจที่ไม่ดีไปพร้อมกัน คุณจะหาจุดสมดุลระหว่างทักษะการเต้นและเทคนิคได้อย่างไรในมีข้อกำหนดบางประการที่พวกเขาต้องมีในยิมนาสติกในวิทยาลัยและโดยปกติจะเป็นความล้มเหลวสองหรือสามครั้งขึ้นอยู่กับความยากลำบาก จากนั้นพวกเขาจะต้องตอบสนองความต้องการกระโดด อย่างอื่นคือการเต้นรำและศิลปะ ฉันออกแบบท่าเต้นตรงกลางและทำให้มันสนุกกับการดู นักยิมนาสติกในระดับเพื่อนร่วมงานมีอิสระในด้านการเต้นมากกว่าการแข่งขันระดับนานาชาติหรือไม่? ฉันไม่คิดว่ามันเป็นเสรีภาพ[Laughs] นักยิมนาสติกนานาชาติเหล่านี้ต้องทำเทคนิคเพิ่มเติม มีเวลาวิ่งน้อยลงและใช้พลังงานน้อยลง แต่นี่ก็เป็นวัฒนธรรมของยิมนาสติกชั้นยอดเช่นกัน หากคุณสังเกตเห็นพวกเขาหลายคนไม่ยิ้ม พวกเขาไม่ได้แสดงจริง พวกเขาแค่เคลื่อนไหวและโพสท่าระดับกลางเหล่านี้ ฉันสังเกตเห็น! มีชนชั้นสูงระดับนานาชาติบางคนที่มีศิลปะมากอยู่บนพื้น แต่วัฒนธรรมมักจะคลาสสิกกว่าเล็กน้อยและบางทีอาจจะเป็นบัลเล่ต์ ดังนั้นคุณจะไม่เห็นคนที่ทำ Woah ในกิจวัตรชั้นยอดของพวกเขาจริงๆ - มันจะสนุกแค่ไหนที่ใครบางคนจะเขย่ามัน
คาสิโน มาเก๊า คาสิโน ปอยเปต ออนไลน์ คาสิโน UFABET คาสิโน 66 คาสิโน66